Bijna, tenminste. Dat exacte getal komt uit een productiviteitsblog, niet uit onderzoek. Maar de kern klopt echt wel, en het verandert nogal wat aan hoe je je dag zou moeten indelen.
Je verspilt je beste uur aan je inbox
Kijk naar je eigen ochtend. Je begint met je mail. Even de inbox legen, een paar appjes, een overleg dat een berichtje had kunnen zijn. Voelt productief. En intussen verdampt je scherpste uur aan werk dat je slaapwandelend af had gekund.
Je brein heeft een klok
Want je brein heeft een klok. 's Ochtends lopen je aandacht en helderheid op. Ergens tussen twee en vier stort je in. Tegen de avond komt er nog een klein herstel. Die middagdip komt trouwens niet van je volle maag na de lunch. Die dip hoort bij je biologische klok. Je lichaam heeft elke dag een vast laag punt in de vroege middag, of je nou geluncht hebt of niet.
Je hebt er maar drie, vier per dag
Het punt is dit: van die scherpe uren heb je er maar drie, vier per dag. En de meesten van ons plannen ze precies verkeerd om. Het zware denkwerk krijgt het deel van de dag waarop je al op bent. Het makkelijke mailwerk krijgt de beste ochtend.
Snap me niet verkeerd. Mail en overleg kunnen juist intens zijn. Een ingewikkelde onderhandeling per mail vraagt je scherpste brein. Het gaat om de zwaarte van het werk. Dat lastige voorstel, de knoop die je al dagen voor je uit schuift, het plan waar je echt even voor moet zitten: ochtend. Facturen, je inbox, de planning rondzetten, dat halfzachte overleg: middag. Simpel, alleen niet makkelijk. Want je moet je mail durven laten liggen tot na de lunch.
Werk in blokken van negentig minuten
Zelfs binnen je piek houd je het niet eindeloos vol. Je werkt in blokken van zo'n negentig minuten. Daarna dwaalt je aandacht af, hoe graag je ook doorwil. Werk een blok, pauzeer een kwartier, begin opnieuw. Blijf je dooremmeren, dan stapelen de fouten zich op.
Zo vind je jouw eigen piek
En jouw piek is niet die van je collega. De een vlamt om negen uur, de ander pas na het avondeten. Dat is je chronotype en dat zit in je genen. Hoe weet je nou wanneer jij piekt? Meet het. Een week lang, elk uur een cijfer van 1 tot 10 voor hoe scherp je bent. Zonder koffie of suiker, anders meet je vooral de bijwerkingen. Waar je steeds hoog scoort, daar zit je piek. Zet je zwaarste werk erin en laat niets die uren opeten.
En die dip om twee uur?
Vecht er niet tegen. Sta op, loop een rondje, laat je scherm even links liggen. Je komt terug met een helderder hoofd. Het echte werk bewaar je voor morgenochtend, als je er weer drie keer zo slim voor bent.