Op tijd weg
Een trekvogel vertrekt terwijl er nog eten is. Wacht hij te lang, dan kiest de winter voor hem. Voor jou werkt dat net zo.
Bureau TroostWake Up Walks en TripsIt's all about timing
De vogels weten precies wanneer het tijd is om te vertrekken. En jij?
Om 08:00 komt het licht net op. De mist ligt laag over de kreken, traag, alsof het gebied nog even wil doorslapen. Om je heen een goudgele rietwereld, pluimen die zacht bewegen in de kou. Dan raakt de zon het water en spat het uiteen in duizend schitteringen. Je hoort je eigen adem. Verder is het stil. Dit is de Biesbosch op zijn mooist. En bijna niemand die het ziet.
Tot de eerste ganzen overkomen. Dit is het seizoen van de wintergasten. Vanuit Scandinavië en het hoge noorden strijken ze hier neer: ganzen bij honderden, smienten, wintertalingen en pijlstaarten op het water. Met geluk zwenkt er een groep goudplevieren over, samen met kieviten. Hun goudbruine ruggen flitsen op in de zon. En heel soms schuift er een zeearend door de lucht, ruim twee meter spanwijdte, een vliegende deur. Puck, onze vogelgids, ziet ze het eerst en wijst je waar je moet kijken.
Maar hier komt het. Al die vogels zitten hier omdat ze op tijd zijn vertrokken. Een trekvogel wacht niet tot het misgaat. Hij gaat terwijl er nog eten is en het nog zacht lijkt. Wacht hij te lang, dan kiest de winter voor hem. Dan is het eten op.
En daar sta je dan, met je verrekijker, terwijl het net zo goed over jou gaat. Dat project dat al een jaar niet meer loopt. Die klant die meer kost dan oplevert. Die koers, of die baan, waarvan je diep vanbinnen allang weet dat het tijd is. Geen keuze maken is ook een keuze, alleen laat je het dan aan de omstandigheden over. Je wacht tot de cijfers of de uitputting het moment voor je bepalen. De vogel is je twee stappen voor.
Daarom loop je niet alleen. Je zit in een gemengde groep: iemand die net begonnen is naast iemand die het al twintig jaar doet. Onderweg hoor je hoe een ander zijn moment koos, wanneer die opschaalde, stopte of durfde te springen. Ik loop trouwens gewoon mee als een van de oude vogels, alleen raak ik in de Biesbosch zelf nog af en toe de weg kwijt. Daar hebben we Puck dus ook voor.
Aan het eind koffie en bananenbrood. Dan heb je met eigen ogen gezien hoe je op tijd vertrekt. De rest is aan jou.
Een trekvogel vertrekt terwijl er nog eten is. Wacht hij te lang, dan kiest de winter voor hem. Voor jou werkt dat net zo.
De vogel gaat niet op het weer af, want één warme dag zegt niks. Hij gaat op de daglengte, een signaal dat nooit liegt. Waar vaar jij op?
Ruim twee meter spanwijdte, onder vogelaars een vliegende deur. Overwintert in de Biesbosch en met geluk schuift hij vlak over je heen. Het indrukwekkendste wat hier vliegt.
Zo heet het echt. De onrust die een vogel voelt als de dagen korten en het tijd wordt om te gaan. Jij kent dat kriebelen ook, dat zegt dat er iets moet veranderen. De vraag is of je ernaar luistert.

